Home / Blog / Mijn buitenlandse bruiloft in de Filipijnen

Mijn buitenlandse bruiloft in de Filipijnen

Je kent vast die serie op Net 5 wel over Nederlandse meisjes die in het buitenland de ware vinden. Ze raken hopeloos verliefd tijdens hun stage, blijven nog wat maandjes langer, halen hun liefde een keer naar Holland en beslissen dan om in het buitenland te gaan trouwen. Dit levert prachtige televisie op. We zien de lokale gebruiken en worden meegenomen in de emotie van de meiden tijdens deze prachtige gebeurtenis. Ik keek onlangs naar de uitzending over Eefje en Franco die gaan trouwens in Gambia. Plots realiseerde ik mij dat ik zelf ook een buitenlandse bruiloft heb gehad. Iets anders, maar toch…

Niet met schoentjes het zand op.
Niet met schoentjes het zand op.

Ja, gaan we doen

De eerste kennismaking met mijn vrouw was een once in a lifetime gebeurtenis, maar hier zal ik je verder niet mee vervelen. Het huwelijksaanzoek was er eentje die ik mij eigenlijk anders had voorgesteld, veel romantischer, maar dat verliep heel anders. Het was een vrij korte dialoog in een houten hutje tijdens een rondreis door Australie. Het verliep min of meer zo:

Ik: “Schat, wat zullen we morgen gaan doen, kitesurfen of bergbeklimmen?”
Zij: “Geen van beide, laten we gewoon wat rondrijden”
(korte stilte)
Ik: “Denk jij dat je klaar bent om te trouwen?”
Zij: “Ja hoor, lijkt me best leuk”.
Ik: Zullen we dat gaan doen dan?”
Zij: “Ja, gaan we doen”

Nou daar was zoals gezegd verder weinig romantisch aan, maar de tijd die volgde was fantastisch. Direct na thuiskomst van onze reis gingen we van start met de voorbereiding. We bezochten diverse locaties in Amsterdam, Hoofddorp en Haarlem. Totdat ik plots opperde om in de Filipijnen te gaan trouwen. Jij zal wel denken, “Waarom in de Filipijnen?’. Dat dacht zij eerst ook, maar al snel viel bij haar het twintig eurocent muntje.

Het Shangri-La Resort Mactan
Onze trouwlocatie: Het Shangri-La Resort Mactan

Herenigd

Sinds 2003 ben ik herenigd met mijn biologisch moeder. Zij is vrij kort nadat ik naar Nederland ben ‘verhuisd’ naar de Filipijnen vertrokken. Deels om haar verdriet rondom mijn adoptie te kunnen verwerken. Inmiddels bezoek ik haar om het jaar en gaan we met elkaar om als elke moeder en zoon. Ook mijn kids zijn inmiddels frequente vliegers naar Manila en genieten van elk moment van oma.

Mijn moeder en ik
Mijn moeder en ik

Bij het kiezen van onze trouwlocatie wilde ik absoluut mijn moeder erbij hebben. Ik kon haar naar Nederland halen of wij konden naar de Filipijnen gaan. Ik zag ons al wel op een tropisch eiland elkaar het Ja-woord zeggen. Mijn op-dat-moment verloofde had als grote wens om met haar blote voetjes in wit zand, de zon op haar bolletje en omgeven door palmbomen, te trouwen. Tja, wie wil dat nu niet? En dus viel ineens alles op z’n plaats en hakten we de knoop door: We gaan trouwen in de Filipijnen!

Handy man

Als buitenlander is het regelen van een bruiloft in de Filipijnen niet 1-2-3 geregeld. De administratieve rompslomp is hier ook, en omdat je de wegen en paden niet kent kost je dit ontzettend veel tijd als je het zelf wilt doen. Onze ‘handy man’ tijdens de hele voorbereiding tot vlak voor de bruiloft was mijn Nederlandse oom. Die woonde voor een paar jaar in Manila, en dat kwam ons erg goed uit.

Onze buitenlandse bruiloft
Onze buitenlandse bruiloft

We kozen het Shangri-La Mactan uit als trouwlocatie. Het bood ons alles wat we zochten en hun weddingpackages waren prettig geprijsd. Het enige dat ze niet aanboden was het regelen van de papieren, de rompslomp dus, en daar kwam mijn oom om de deur kijken. Een bezoek aan de Filipijnen, een aantal bezoeken aan de Nederlandse ambassade in Manila en het stadhuis van Cebu en wat extra geld op zak om zaken soms te versnellen, meer was er niet nodig. Klinkt misschien simpel, maar enige stress gaf het ons op bepaalde momenten wel. Maar precies op tijd hadden we alles binnen! Let’s get married!

Mijn Hollandse bruidje in het buitenland.
Mijn Hollandse bruidje in het buitenland.

Speciale gasten

We nodigden al onze familie en vrienden uit en hielden rekening met afzeggingen. Niet iedereen wilde de lange reis maken, logisch. Het was dan ook een hele gebeurtenis toen er toch een aantal van hen uit Nederland waren overgekomen. Speciale gasten waren mijn Koreaanse moeder, mijn 2 halfbroers, Koreaanse familie en vrienden van mijn moeder. En natuurlijk mijn oom en tante die ons geholpen hadden met de voorbereidingen.

Een onvergetelijk en uniek moment, met mijn moeder naar het altaar lopen.
Een onvergetelijk en uniek moment, met mijn moeder naar het altaar lopen.

Het moment

De ochtend van onze trouwdag verliep alles op rolletjes. Het resort had alles tot in de puntjes geregeld. Terwijl mijn op-dat-moment verloofde zich in haar jurk hees stond ik met mijn moeder beneden te wachten op het moment, ons moment. We hadden de dag ervoor nog een cd-tje gebrand met de muziek die we afgespeeld wilden hebben. En de fotograaf was geinstrueerd zodat we na afloop een mooie reportage mee naar huis konden nemen. De temperatuur bleef steken om 30 graden met een licht briesje. Enkele wolken maskeerden de zon wat de fotograaf weer goed uitkwam. Het zand lag er prachtig bij en het strand was speciaal voor ons gereserveerd. De catering stond klaar, de muziek speelde en de gasten zaten klaar. Ik hield het niet meer. Dit was het moment!

De ringen gaan aan de vingers.
De ringen gaan aan de vingers.

She’s the one

Op de tunes van Eternal’s Angel Of Mine loop ik met mijn moeder het witte strand op. We lopen door het midden van de venue en zeggen onderweg de gasten gedag. Ik voel de energie en emotie van mijn prachtige moeder. Het weerzien met mij na al die jaren en het feit dat ze nu dan ineens op mijn bruiloft kan zijn doet veel met haar. Ze klampt zich aan mij vast, laat een traan als een prinses en lacht naar mij zoals alleen zij dat kan. Je kunt trots moeilijk omschrijven, maar haar trots was wat ik op dat moment voelde. We staan bij de pastoor.

Volgens Filipijnse traditie de documenten gesluierd ondertekenen.
Volgens Filipijnse traditie de documenten gesluierd ondertekenen.

En dan opeens klinkt pianogeluid. Op She’s The One van Robbie Williams komt mijn aanstaande vrouw met haar vader de trappen aflopen, het strand op. Ze doet haar schoentjes af en loopt zo met haar slanke voetjes het witte zand op. Haar vader is zichtbaar emotioneel en zij deinst op de muziek over het strand, op weg naar mij. Paps geeft haar een dikke knuffel en staat zijn dochter af. Het is dit moment waar ik, nu ik zelf een dochter heb, al over aan het fantaseren ben voor haar grote dag. Ik vrees dat ik het dan ook niet droog kan houden, en niets meer kan zeggen dan Andre’s woorden “Wees zuinig op m’n meissie”.

DSCF0176

Daar staan we dan oog in oog. Vanuit het niets, zo lijkt het wel, staan we dan hier op deze tropische locatie, met een prachtige voorgeschiedenis en met mensen die we graag naast ons hebben. De pastoor begint te praten, zijn woorden brengen ons samen en verbinden ons in het echt. We bevestigen onze liefde en trouw middels het tekenen van enkel documenten. In Nederland krijg je printpapier van de Staples, maar hier krijg je authentiek perkament voorzien van middeleeuws schrift, prachtige linten en echte zegels. We krijgen een kanten sluier over ons heen, want zo hoort het in de Filipijnen. We zijn getrouwd. WE ZIJN GETROUWD! Het feest in de avond zullen we nooit vergeten. De omgeving, locatie, entourage en mensen om ons heen, het was een unieke happening, onze buitenlandse bruiloft.

After Wedding Party!
After Wedding Party!
Eindelijk, getrouwd!
Eindelijk, getrouwd!

Back to normal

Na 3 weken Filipijnen is het leven weer normaal. Maar nu zijn we een getrouwd stel. Het leven in Amsterdam is niets veranderd. De buurt is niet veranderd, de mensen zijn hetzelfde en het weer is nog net zo slecht als ervoor. We lopen met onze Filipijnse documenten naar het stadsdeelkantoor. We moeten zoiets saais doen als legaliseren van onze trouwdocumenten en ervoor zorgen dat ons trouwen ook in Nederland officieel geregeld is. We lopen door naar de bakker om de hoek om ons favoriete brood te kopen. De toko bezoeken we voor het eten van vanavond. Thuisgekomen pakken we de stofzuiger, bekijken we de foto’s van onze reis en liggen we languit op de bank te zappen. Life’s back to normal.

About Lars Sang Mo Boom

Denkt in oplossingen en brengt verandering door anders te denken en nieuwe manieren van innovatie toe te passen. Is als ondernemer actief met FormulaFPV waarmee het 1e platform in Nederland is gerealiseerd op het gebied van FPV Racing. Met Boombuzztic worden schoolbestuurders en managers bijgestaan om met de snelle digitale en technologische veranderingen om te gaan.

Check Also

Mijn naam is Leo – mijn eerste bezoek aan Sierra Leone

Zo praat je op een vrijdagmiddag met iemand over zijn bedrijven in binnen- en buitenland …

10 comments

  1. Wat onwijs mooi om te lezen Lars! Prachtig verwoord, vooral het stuk over je moeder. Prachtige vrouw ook (net als de jouwe).

  2. Mooi Lars, emotioneel ook. Prachtige foto’s.

  3. Wat een lief verhaal. Ik voel 'm hoor Lars. Prachtige foto's.

  4. Mooi verhaal Lars, bijzonder dat je dat allemaal deelt.

  5. Wat een mooi verhaal en prachtige foto´s van de bruiloft

  6. Mooi stuk Lars! En dan te bedenken dat ik een uitnodiging had gekregen. Jammer dat ik er niet bij kon zijn maar door deze mooie woorden voelde het toch een beetje alsof ik er bij was..

    Groetjes van je oud-studiegenoot

  7. Lars, een prachtig verhaal waar zoveel ‘achter’ zit, mooie foto’s…en bovenal een intense ervaring. Schitterend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.